Drie minuten. Zo lang duurt het ongeveer om van mijn bureau bij FICO, via Calle Prudencio Morales, naar het zand van La Puntilla te lopen. Ik heb het vaker getimed dan ik wil toegeven, meestal als ik vastzat op iets wat ik achter het scherm niet opgelost kreeg.

Die korte wandeling is stilletjes het nuttigste deel van mijn werkdag geworden. Niet omdat het strand magisch is, maar omdat het dichtbij genoeg is om pauze te nemen zonder dat het me de rest van de middag kost.

Wat een paar minuten zeelucht echt doet voor een werkblok

Ik ben eerlijk over wat ik je hier wel en niet kan vertellen. Je vindt genoeg artikelen die beloven dat zeelucht en negatieve ionen je hersenen opnieuw bedraden. Ik ben geen arts, en ik ga geen beweringen herhalen die ik niet kan onderbouwen.

Wat ik je wel kan vertellen, is wat ik merk. Na twee uur code schrijven of het architectuurdiagram van een klant uitpluizen, wordt mijn denken smal. Ik begin dezelfde regels steeds opnieuw te lezen. Naar buiten stappen, de wind van de Atlantische Oceaan voelen en de golven op het rif zien breken, zet iets weer op nul, ook al kan ik je de wetenschap erachter niet geven.

Waarom 15 minuten verderop iets heel anders is

Ik heb gewerkt op kantoren waar het dichtstbijzijnde stukje natuur een parkeerplaats met twee treurige palmbomen was. Het strand was technisch gezien "dichtbij", op 15 minuten lopen of een ritje met de guagua. In de praktijk ging ik overdag bijna nooit.

De rekensom is simpel. Een reis van 15 minuten heen en 15 terug maakt van een pauze 45 minuten of meer. Je moet het plannen, rechtvaardigen en daarna je concentratie weer opbouwen als je terugkomt. Dus sla je het over, eet je je lunch achter je bureau en ga je door op je laatste krachten.

Drie minuten verandert die afweging. Naar La Puntilla lopen, vijf minuten aan de rand van het water staan en terugkomen past binnen een koffiepauze. Er is niets te plannen. Je merkt dat je vastzit, je staat op, en je bent terug voordat je laptop in slaapstand gaat.

Terug aan je bureau, zonder het zand

Wat mensen over werken aan het strand niet vertellen, is de terugweg. Met een laptop op een handdoek zitten klinkt geweldig, tot je in de volle zon met half dichtgeknepen ogen naar een scherm tuurt, je toetsenbord tegen het zand beschermt en je batterij op 14% staat.

Mijn regel is daarom simpel: het strand is voor de pauze, het bureau is voor het werk. Je komt weer binnen, spoelt jezelf af als je in het water bent geweest, pakt een ijsje en gaat weer zitten in een koele ruimte met een goede stoel, een echte monitor en een bureau dat je omhoog kunt zetten om te staan als je rug begint te zeuren.

Die scheiding is voor mij het hele punt van coworking in Las Canteras. Je hebt de zee als je die nodig hebt en een goede werkplek als je die nodig hebt, zonder dat het een het ander in de weg zit.

De bugs die ik na een duik heb opgelost

Ik ben al meer dan 15 jaar software-architect, en ik kan je precies vertellen hoe de meeste van mijn moeilijkste problemen zijn opgelost: niet achter het toetsenbord.

Een paar maanden geleden was ik bijna een hele ochtend bezig met een synchronisatieprobleem tussen twee services die het niet eens konden worden over de status van een boeking. Ik had logs open in vier vensters en een koffie die koud werd. Rond het middaguur gaf ik het op, liep naar La Puntilla en zwom voorbij de eerste rij rotsen.

Ergens op de terugweg realiseerde ik me dat ik had aangenomen dat de twee services dezelfde klok deelden. Dat deden ze niet. Ik liep nog druipend terug over Prudencio Morales, ging zitten en had binnen twintig minuten een oplossing geschreven.

Ik denk niet dat de oceaan het heeft opgelost. Ik denk dat ik door weg te gaan van het scherm kon ophouden met staren naar de details en weer naar het geheel kon kijken. De duik maakte dat makkelijk, en prettig genoeg dat ik het ook echt deed.

De 3-minutenregel laten werken voor jou

Als je bij Las Canteras werkt, of erover denkt, maken een paar gewoontes het verschil:

  • Neem pauze als je vastzit, niet als de klok het zegt. De wandeling werkt het best als antwoord op een specifiek probleem.
  • Houd het kort. Vijf of tien minuten aan het water is meestal genoeg. Zwemmen is een bonus, geen vereiste.
  • Laat je laptop achter. Neem je telefoon mee als het moet, maar open hem niet.
  • Wacht niet op perfect weer. Zelfs onder de panza de burro is de wandeling het waard. Door de grijze wolken is het strand bovendien rustiger.
  • Kom meteen terug. De waarde zit in terugkomen met een frisse kop en gaan zitten om die te gebruiken.

Als je hier woont, is het makkelijk om het strand als iets voor het weekend te zien. Op drie minuten van je bureau wordt het in plaats daarvan een deel van de werkdag. Sta op, loop naar La Puntilla, kijk een tijdje naar het water en kom terug. De code is er dan nog steeds, en de meeste dagen zie je hem helderder.