Een strandcafé is een heerlijke plek om een barraquito te drinken. Het is een vreselijke plek om acht uur achter een laptop door te brengen. Dat zeg ik als iemand die dol is op de terrassen langs de Paseo de Las Canteras, en die ook een café runt in een coworking, dus ik ken allebei de kanten van de bar.

Bijna iedereen die naar Las Palmas de Gran Canaria verhuist om op afstand te werken, probeert eerst de caféroute. Op Instagram ziet het er perfect uit. Dan begint het echte werk, en binnen een week komen de barsten naar boven.

Bamboestoelen, felle zon en een scherm dat je niet kunt lezen

Terrasmeubilair is gemaakt voor een koffie en een praatje, niet voor een ochtend vol spreadsheets. Lage bamboestoelen, kleine ronde tafels en een laptop die veel te laag staat zorgen ervoor dat je voorovergebogen zit, en tegen lunchtijd laten je nek en schouders dat weten.

Dan is er het licht. Zelfs op een dag met panza de burro is de weerkaatsing van de zee en de witte tafels fel. Je zet de helderheid van je scherm helemaal open, knijpt toch je ogen dicht en ziet je batterij twee keer zo snel leeglopen. Ga je in de schaduw zitten, dan waait de wind met je aantekeningen aan de haal.

Geen van dit alles is de schuld van het café. Zij hebben een plek gebouwd waar mensen een uur aan zee kunnen zitten, en dat doen ze heel goed. Het is alleen geen bureau.

Gedeelde wifi en het videogesprek van de ochtend

De wifi van een café is meestal prima voor e-mail en surfen. Het probleem begint als vier of vijf mensen op het terras tegelijk gaan videobellen, en op een doordeweekse ochtend gebeurt dat zeker.

Een verbinding die is opgezet voor klanten die even op hun telefoon kijken, is niet gemaakt voor zulke belasting. Je beeld bevriest, je stem valt midden in een zin weg, en uiteindelijk zet je de camera uit en bied je je excuses aan bij een klant. Tethering via je telefoon helpt, tot je data op zijn of het signaal wegvalt.

Het grotere probleem is dat je er niet op kunt plannen. Je weet niet wie er nog meer zit of wat de router vandaag te verwerken krijgt. Voor wie gesprekken heeft die niet mogen wegvallen, is die onzekerheid de echte prijs.

Het tafelhuurprobleem

Op elk terras geldt een ongeschreven regel: als je een tafel inneemt, blijf je bestellen. De meeste remote werkers kopen elk uur of elke twee uur iets, gewoon om zich niet te voelen alsof ze er illegaal zitten.

Het loopt op, in geld en in onderbrekingen. Je zit midden in een lastig stuk werk, een ober hangt in de buurt, en je bestelt nog een koffie die je eigenlijk niet wilt. Tijdens de lunch heeft het café de tafel nodig voor etende gasten, en jij pakt je laptop in op precies het verkeerde moment.

Ik neem het de cafés helemaal niet kwalijk. Een tafel voor een hele dag voor één koffie is voor hen een slechte deal. Het betekent alleen dat je nooit echt op je plek zit, en dat een deel van je aandacht steeds bij de vraag is of je je welkom al hebt overschreden.

Wat een goede werkplek bij het strand je zou moeten geven

Als je hier langer dan een paar dagen werkt, is het de moeite waard om een plek te zoeken die die problemen oplost. Wat je ook kiest, dit zijn de dingen waar ik op zou letten:

  • Een echte stoel en een echt bureau. Verstelbare zitting en een bureau op de juiste hoogte, zodat je jezelf niet om een salontafel hoeft te vouwen. Een deel van de dag kunnen staan is een pluspunt.
  • Een verbinding die voor werk is gemaakt. Vraag hoe het internet is opgezet en hoe het presteert als de ruimte vol zit en meerdere mensen aan het bellen zijn.
  • Een rustige plek om te bellen. Een stille ruimte of belhoek is belangrijker dan je denkt, de eerste keer dat je een vergadering hebt waar veel van afhangt.
  • Goed licht binnen. Licht zonder verblinding, zodat je je scherm echt kunt zien.
  • Geen druk om te blijven bestellen. Je betaalt voor het bureau, dus de koffie is iets wat je wilt en geen huur.

Dat is het gat dat ik met FICO wilde vullen: een dedicated coworking space in Las Canteras waar het bureau, de verbinding en de rust de hoofdzaak zijn; de koffie is gewoon een heel goede extra. Het strand ligt nog steeds een paar minuten lopen verderop als je het nodig hebt.

En als je optimaal wilt profiteren van de nabijheid van het water, heb ik geschreven over het plannen van je dagelijkse werk- en surfroutine zonder dat een van de twee de overhand krijgt.

Houd de strandcafés voor waar ze goed in zijn: een rustige koffie, een zonsondergang, bijpraten met vrienden na het werk. Zoek voor het werk zelf een bureau dat daarvoor gemaakt is. Je krijgt meer gedaan, en je geniet veel meer van het terras als je er geen klantgesprek hoeft te voeren.